Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB nackig (Bd. 5, Sp. 41)   PfWB nacket (Bd. 5, Sp. 41) 
   nackig Adj.: 'nackt', nackich (nagiχ), nackisch (nagi) [verbr., außer südl. VPf, Christmann Kaulb 68 Mang 79 Müller Dietschw 52 Schneckenburger 35, 54, verbr. Penns Don Gal Buch Rußl]; vgl. PfWB nacket; Zs.: PfWB pudel-, PfWB pudelarsch-, PfWB pudelfasen-, PfWB fasennackig; nackige Jungfer, n. Hure 'Herbstzeitlose', s. PfWB Nackarsch 3a. RA.: Nemm (emol) eme Nackische eppes aus em Sack! [Pirmas, Var. Kieffer 56]. Greif emol 'me nackiche Mann in de Sack! [Zweibr (Wilms Alph. 67)]. Die wär mer nackich liewer wie du im schänschde Anzug [ LU-Opp]. Der gibt an wie e Dutt voll Nackiche [ KB-Bischh], wie e Dutt voll nackiche Kochleffel (Neger) [Lu'haf]. SprW.: Wer sich for sei Kinner zu frih auszieht, muß nackich laafe 'Wer sein Vermögen den Kindern zu früh überschreibt, wird von diesen nicht mehr beachtet' [Krieger 36]. Südhess. IV 896/97; RhWB Rhein. VI 31/32; LothWB Lothr. 376; ElsWB Els. I 765.

 

   nacket Adj.: 'nackt', nacket (nagəd) [verbr. südl. VPf mancherorts mittl. VPf, Heeger Südostpf. 23]; Zs. wie bei nackig. n. un bloß [ BZ-Dernb]; nackede Hure 'Herbstzeitlose', s. PfWB Nackarsch 3a. Südhess. IV 897, RhWB Rhein. VI 31 ff. nackt; ElsWB Els. I 765.