Müllers-bubem.: 'Sohn eines Müllers', nur in einem VR., Millersbu [Feierowend 5/1950 2], den gesamten VR. s. PfWBMüller 1.
Miller[milər fast allg.; mílər Pfb.Berl.; mila Va.; melər Bo. — Pl. millərə; Demin. melarχə, melərχə, melərχin] m.1.Müller. Mit de Millere Ostre gehn spät seine österl. Pflichten erfüllen Ri.Hom.Rom.Ha. — 2.Kohlweißling; Schmetterling überh. — 3.Kleidermotte Hd. — ElsWBels. 1, 675. s. a. das folgende.