Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Mecks (Bd. 4, Sp. 1262)   Lexer mechzen (Bd. 1, Sp. 2068) 
   Mecks n.: 'Kalb, junges Rind', Mecks (męgs) [ IB-Blieskst Bliesmg], Pl. Meckse [ebd.], Dim.

[Bd. 4, Sp. 1263]
Meckselche (męgslχə) [Heeger Tiere I 8 PfId. 93]; vgl. PfWB Max 2, PfWB Meckes1 2. RhWB Rhein. V 694; LothWB Lothr. 358; Hess.-Nass. II 210.

 

 mechzen swv. meckern. mechtzen als die kitze, nebrinare Voc. 1482. zu gr. μηκᾶσθαι , mlat. miccire ( Dfg. 360 b , n. gl. 253 a ) Weig. 2,126 ;