Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Leutnant (Bd. 4, Sp. 965)   PfWB Ober-leutnant (Bd. 5, Sp. 199)   PfWB Premjee-leutnant (Bd. 1, Sp. 1195) 
  Leutnant m.: wie schd., Leitnant [verbr., auch Don Gal Buch]; Zs.: PfWB Premjee-, PfWB Ober-, Oberstleutnant. Er war im Kriech L. [Krämer Gal 141]. E Kumpliment vum Herr L. [PfPr. 1. 8. 1926]. a. 1629: Peter Pierna des Herrn Capitain Reichließ Leutenandt [Niedhammer (NW-Wachh)]. a. 1754: am 22. Oktober 1754 verlangte hier der Mutterstadter Bürgermeister von Herrn Leytnant ein halbes Mes Holz [R. Wihr Rehhütter Chronik 60]. — Aus frz. lieutenant (Kluge-Mitzka20 438). — Südhess. IV 322; RhWB Rhein. V 427; ElsWB Els. I 629.

 

  -leutnant m.: wie schd., -leitnant [ LU-Friesh LA-Gommh].

[Bd. 5, Sp. 200]
Südhess. IV 1045. —

 

  Premjee-leutnant m.: 'Oberleutnant', Premjeeleutnant [PfL 1931, S. 50]. Südhess. I 1098; Bad. I 318. —