Lein-lach, Lei-n.: = PfWB Leintuch, Leilach (lailach) [mancherorts NPf SOPf (Heeger Nachl.) IB-Blieskst (PfId. 84)], Leilak [ BZ-Dernb]; vgl. Leil(s)tuch, PfWB Lieglaken; Zs.: Gesind(e)leinlachen. a. 1444: 4 paar lilachen [ZweibrLuRb. 89]; a. 1515: 18 lilachen zu machen vnd 3 hembder [GgHospR]; a. 1537: Sechs leynlacher gut vnd böß; Dreissig leinlacher groß vnd klein [SpeyTreudInv.]; a. 1571: Item 2 flechsin Leilach [WerschwSchR]; a. 1746: Zwey hänffen Leyllach [Kurpf. 973-976 (FR-Flomh)]. Südhess. IV 282; RhWB Rhein. V 366; Lothr. 340; ElsWB Els. I 546. | | PfWB ElsWB Lein-lach lęilax Meis-Lauschd, Kreuzn-Stdt Sobernh, Trier-Mehring (Pl. -lĭχər); leilĭχ Saarbg, Neuw-Elgert; lilĭχər Pl. Prüm-Flering; leleχən Bitb (u. lø-), Prüm, Malm [Prüm-Leidenborn nølijən; Mürlenb 1860 leilāk; Wend-Freisen węilax]; lelχə u. -χər Altk-Weitef Neuroth (lilχən), Siegld-Neunk Obersd; Pl. -χər [Prüm-Ihren, wo -lχən dies auch Pl. u. -χər]; das Wort ist veralt. u. durch Lein-, Bettuch verdrängt n. [Siegld f.]: Bettuch, Leintuch. RA.: Sei Gesit (Gesicht) as esöu weiss wei e L. Saarbg-Wehing. |
| | |