Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Latsche (Bd. 4, Sp. 797)   PfWB Kunkel (Bd. 4, Sp. 696) 
   Latsche1, Lätschef., Latschen5 m.:
1. 'Wasserlache, Pfütze', Latsch (lad) [mancherorts mittl. u. südl. VPf, Gimmel in PfMus. Okt. 1920 Heeger Südostpf. 26 Bertram § 298], Lätsch (lęd) [mancherorts mittl. u. südl. VPf, Heeger Südostpf. 26 Bertram § 298 PfId. 85], Latsche (ladə) [ NW-Speybn]; Zs.: PfWB Wasserlatsche. Das Kind hot e L. gemacht 'eine Urinpfütze auf den Boden gemacht' [ LA-Venn, BZ-Dernb]. —
2. 'tiefe Stelle im Bach, Wasserloch', Lätsch [ BZ-Gleisz/Gleishb]; vgl. PfWB Kunkel2. —

[Bd. 4, Sp. 798]

3. 'kleiner Teich innerhalb des Ortes, in dem sich Enten und Gänse tummeln', Latsch [ BZ-Nd'ottb]; vgl. PfWB Weed. — Südhess. IV 159; RhWB Rhein. V 158 and. Bed., V 164 Latz III; LothWB Lothr. 330 and. Bed.; ElsWB Els. I 629.

 

   Kunkel2, Künkel m.:
1. 'tiefe Stelle im Bach, im Wasserloch', Kunkel (kuŋgəl) [ KB-Kriegsf], Kinkel (kiŋgəl) [mancherorts], Ginkel (giŋgəl) [KU-O'staufb Mühlb]; auch FlN, (Im) Kinkel [ NW-Ungst LU-Maud]. a. 1554: von Pfeffingen bis uff den Kinkel [GdArch. (NW-Kallstdt)]. —
2. 'Wasserlache', Ginkel [ RO-Alsbr]. — Südhess. IV 43; RhWB Rhein. IV 1731/32; DWB DWb. V 2653.