Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Kuß (Bd. 4, Sp. 712)   PfWB Ä-Bäckel (Bd. 1, Sp. 9) 
   Kuß m.:
1. wie schd., neu, Kuß (kus), Pl. Kiß (kis) [verbr.]; Dim. Kißche, -je [verbr.], Kuss(e)l (kusəl, kusl) [ LA-Böbing GH-Erlb]. Zs.: PfWB Fuß-, PfWB Hand-, PfWB Hochzeitskuß. Syn.: PfWB Aa1, PfWB Ä-Bäckel, PfWB Ai, PfWB Aide, PfWB Aufknaller, PfWB Backen 1 c, PfWB Gusche 2, PfWB Kußmaul, PfWB Matz, PfWB Maul, PfWB Mäulchen, PfWB Schmatz, PfWB Schmatzer, PfWB Schmutz, PfWB Schnute. Mutter zum Kind: Kumm, ich gebb der e Kißche [NW-Kallstdt, verbr.]. RA.: Er hat e falscher K. kriet, wer einen Ausschlag am Mund hat [PS-Winz, verbr.]. —
2. vgl. PfWB Pferds-, PfWB Gaulskuß. — Südhess. IV 62/63; RhWB Rhein. IV 1784/85.

 

   Ä-Bäckel n.: 'Kuß von einem kleinen Kind', Ä-Bäckel [ PS-Hirschth BZ-Dörrb GH-Scheibhdt]; vgl. PfWB Aa1. Syn. s. PfWB Kuß. Bad. I 2.