Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Kobel-lerche (Bd. 4, Sp. 390)   ElsWB Lerch (Bd. 1, Sp. 608b) 
  -lerche f.: 'Haubenlerche', Koww(e)llerch [mancherorts mittl. u. südl. VPf Heeger

[Bd. 4, Sp. 391]
Tiere II 12], Kobbllerch [Pirmas]. WR.: Wann die Kowwellerche ins Dorf kummen, werd's kalt [ LU-Alsh]. Südhess. III 1220 Kauplerche; ElsWB Els. I 609. —

 

  Lerch [Lèr Obhergh.; Læra Su.; Lèriχ M. Str. U. Lohr; Pl. –ə] f. 1. Lerche (der Vogel). So lang aˡs d L. vor Liechtmëss singt, so lang is si nochhër wider still Su. Si sin ghiroteⁿ wie d Lercheⁿ

[Bd. 1, Sp. 609a]
leben nur zusammen ebd. 2. Frauenzimmer von sehr lockerem Lebenswandel Obhergh. Str. 3. scherzhaft wird ein Loch in einem Kleidungsstück als L. bezeichnet: er het e L. im Hut Str. 4. unbeholfener, grosser, dicker Schuh ebd. 5. langer Tölpel ebd. — Schweiz. 3, 1380.