Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB knuttern (Bd. 4, Sp. 390)   LothWB knoteren (Bd. 1, Sp. 299b)   NRhWB knottern III (Bd. 9, Sp. 1343) 
 knuttern s. PfWB knottern.

 

  knoteren [knótərən D.; knoutərən Si.] intr. v. knurren, mürrisch vor sich her brummen. — lux. 234 knoteren;  ElsWB els. 1, 509 knottere; hess. 214 knuttern; eifl. knotern; hd. knottern  DWB Gr. Wtb. 5, 1512.

 

  RhWB knottern III schw.: 2. gurren, von der Taube Trier, Daun.