Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB knottelig (Bd. 4, Sp. 379)   RhWB knuddelig (Bd. 4, Sp. 1026) 
   knottelig, knutteligAdj.:
1. 'unförmig, unpassend'; e knuddelich Kläid [ WD-Niedkch]. —
2. 'klein und dick'; e knottelig Märe (Mädchen) [Schandein Sprachsch. 32]. — Südhess. III 1544 bzw. 1571; RhWB Rhein. IV 1026; LothWB Lothr. 299.

 

 knuddelig Adj.: 1. -ud-, –od- knotig, dick, unförmig, klumpig, z. B. vom Kuhmist, Blut, Mehl, scholligem Felde; verworren, vom Garn, Haar Nahe; -ǫd- Saarbr; -ud- u. -od- Saarl-Roden; -ud- Kobl-Bend; -od- Daun-Neroth; -ud- Dür-Stdt; -od- Jül-Rölsd; -ud- Mörs-Rheinbg; -d- voll Knoten Köln-Kalk. — 2.a. -ēd- klein, von Menschen, bes. von Mädchen Bitb-Ehlenz, -ed- Koch-Urschmitt; -ǫd- Merz-Losh. — b. -ȳd- geizig Kref-Fischeln.