Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Knarren (Bd. 4, Sp. 335)   ElsWB Knorreⁿ (Bd. 1, Sp. 508b) 
  Knarren s. PfWB Knorren.

 

  Knorreⁿ, Knurreⁿ [Knòrə Steinbr. Bf.; Knùrə Hf.] m. 1. verwachsenes Stück Holz, Verdickung eines Baumastes. 2. Knotenstock. 3. kleines Wesen: ‘s’ Eichhäsel (isch) gross jetz worre: s’ isch gwänn ä kläner Knorre’ Schk. 277. ‘Knorren an eym baum Tuber, Nodus’ Dasyp. Schweiz. 3, 757. Vgl. Bayer. 1, 1353.