Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB kittern (Bd. 4, Sp. 254)   PfWB kichern (Bd. 4, Sp. 191)   PfWB kickeln (Bd. 4, Sp. 192) 
  kittern schw.: = PfWB kichern, kittere (kidərə)

[Bd. 4, Sp. 255]

[Bd. 4, Sp. 257]
[verbr. mittl. u. südl. VPf]; vgl. K. 232; kidre [Buffington Penns Var. 249/67 Rußl-Katht Sulz]. a. 1787: kittern 'schmetternd lachen' [Journ. 213]. Südhess. III 1353; RhWB Rhein. IV 580; LothWB Lothr. 290; ElsWB Els. I 480/81.

 

  kichern, kickern, kicheln, kickelnschw.: 'kichern', kich(e)re (kiχərə, kiχrə) [verbr. NPf NWPf VPf vereinzelt SWPf Don-Bulk mancherorts Gal Buch-A'frat], kick(e)re (kigərə, kigrə)

[Bd. 4, Sp. 192]
[verbr. WPf NPf u. nördl. VPf vereinzelt südl. VPf Lambert Penns 65 Don-Schowe Torscha Tscherw Liebling Alexhs Buch-St. Onufry], gikkere [mancherorts KU WD-Niedkch HB-Ludwigsth KL-Reichbstg], kichele [mancherorts Don Gal], kickele [ Gal-Lindbg Wiesbg]; vgl. PfWB gackern 2b, PfWB gickeln, PfWB verkichern. Zur Verbr. der Formen in der Pfalz vgl. auch K. 232. Südhess. III 1280, 1281; RhWB Rhein. IV 454, 455; LothWB Lothr. 284; ElsWB Els. I 429; Bad. III 119.

 

  kickeln s. PfWB kichern.