-assel, -es(s)elm., f.: 'die Asselart Porcellio scaber', Kellerassel, -essel, -esel [zur Verbr. s. K. 230], -eschel [ PS-W'fischb], Kelläisel [ BZ-Wernbg], -essel [ RO-Würzw]; vgl. PfWB Assel. Syn.: PfWB Tausendfüßler 1, PfWB Kellerigel, PfWB -maus, PfWB -ratte, PfWB -wanze, PfWB -wutz, PfWB Maulesel, PfWB Rassel, PfWB Steinbock, PfWB Steinesel, PfWB -essel, PfWB Wildsau. Auslandspfälzer: Kelleresel [Lambert Penns 92 Don-Torscha Tscherwk], -eselche [ Gal-Dornf]. Volksgl.: En Kelleresel ime Sack um der Hals ghenkt is gut fer bloo Huschte [Fogel Beliefs Penns Nr. 1785]. Wann en Gaul die Kolik hot oder 's Wasser net mache kann, loss en K. em Gaul der Bibs (Penis) [Bd. 4, Sp. 164] nufgradle [Fogel Beliefs Penns Nr. 803]. — Gen. m. häufiger als f. — Das Grundwort aus lat. asellus 'kleiner Esel'. — Südhess. III 1247; RhWB Rhein. IV 403; ElsWB Els. I 430; Bad. III 109. — | | Assel f.: wie schd., meist in Zs. PfWB Keller-, PfWB Mauer-, PfWB Steinassel. — F.: neben asl vornehmlich ēs(ə)l; oft auch Dim. ēslχə. — RhWB Rhein. I 287; ElsWB Els. I 74 Muresel; Bad. I 75. |
| | |