Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Kapotte (Bd. 4, Sp. 54)   PfWB Schäppel (Bd. 5, Sp. 874) 
   Kapotte f., Kapottchen n.: 'veralteter Frauenhut, veraltete Frauenhaube', Kabott (kaˈbod)

[Bd. 4, Sp. 55]
[ PS-Geisbg GH-Jockgr Rülzh Freckf], Kabutt [ BZ-Eußth], Kabottche (kaˈbodχə) [verbr. (außer südl. VPf)], Kobottche [ KL-Stelzbg], Kabottel (kaˈbodəl) [ LU-Dannstdt], Kabuttche [HB-Ludwigsth LA-Impfl], Kambottche [ KU-Etschbg Rockhs PS-Höhmühlb NW-Weidth]; vgl. PfWB Hut I. Syn.: PfWB Apfelweinhütel, PfWB Bätze, PfWB Bätzel, PfWB Deckel 2 b β, PfWB Tüpfen 5 a, PfWB Haube 1 a, PfWB Kapotthut, -hütchen, PfWB Kapuze, PfWB Krachhütel, PfWB Krätzchen, PfWB Nachthaube, PfWB Nebelbätze, PfWB Nebelkappe, PfWB Saumagen, PfWB Schabbesdeckel, Schapotthut, PfWB Scharteke, PfWB Schräppchen, PfWB Stülpchen, PfWB Spitzenhaube. Gefällt der neugekaufte Hut nicht, so hört man oft: Du hoscht der do e Kapottche gekaaft! [FR-Beindh (1930)]. — Frz. capote. — Südhess. III 1098; RhWB Rhein. IV 173; LothWB Lothr. 270; ElsWB Els. I 456 and. Bed.; Bad. III 68.

 

   Schäppel, Schäpeln.:
1. 'Kranz als Kopfschmuck', Schäppel [Heeger Südostpf. 8], 'Hochzeitskranz', Schepel [Spey (PfId. 122)], 'Blumenkranz der Braut', Schäppel [ GH-Westh] 'Blumenkränzchen der Brautjungfer' [GH-N'potz PfId. 121]; Zs.: PfWB Kopfschäppel. a. 1525: Item ein perlin scheppel [SpeyDomKl.]. 16. Jh.: so einem knaben oder mägdlein zugks nötig, mag ein knab mit seinem schwert, ein magd mit ierem scheppeln ziehen [Grimm Weist. V 669 (KL-Landstl)]. a. 1716: Item den Jungfrauen Vor scheblen zu machen (an Fronleichnam) [SSp, Kirchenrechnung BZ-Wernbg]. —
2. 'alter Hut', Schebel [Zweibr], Deschebbel [ SP-Schiffstdt]; vgl. PfWB Schapo 1c; Syn. s. PfWB Kapotte. — Mhd. schepel, scheppel, tschapel 'Kranz (von Laub, Blumen) als Kopfschmuck'; zu altfrz. chapel ( Lexer Lexer II 659, DWB DWb. VIII 2169). — Südhess. V 187/88.