Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB holperig (Bd. 3, Sp. 1151)   PfWB Holper (Bd. 3, Sp. 1151) 
   holperig, hulperigAdj.: 'uneben', holberich [ KU-Schmittw/O RO-Obd SP-Harths BZ-Dernb], holwerich [Kus LU-Opp Neustdt], hulberich [RO-Obd Lambert Penns 84 mancherorts Don], hulwerich [Kus]; vgl. PfWB Holper2 2, PfWB hoppelig. Das is e hulwerichi Wies [Kus]. De Waage rumbelt un bumbelt iwwer den holweriche Weg [ LU-Opp]. Südhess. III 674, 778; RhWB Rhein. III 774/75, 928; LothWB Lothr. 248; ElsWB Els. I 327; Bad. II 759.

 

   Holper2, Hulper(er) m.:
1. 'Stoß (bes. mit der Faust, dem Ellenbogen)', Holber (holbər) [Don-Bulkes Gal-Gelsend Josbg Königsbg Landestreu Lindenf Moosbg Obd], Holwer (holwər) [ LA-Wey], Hulber (hulbər) [KU-Schmittw/O NW-Haßl Spey Don-Werb verbr. Gal Buch-Illisch], Hulwer [RO-O'hs LA-O'hochstdt Land PfId. 67 Gal-Bolech], Hulberer [ Gal-Bagbg mancherorts Buch]. Er hot'm e H. gebb [verbr.]. —
2. 'Unebenheit im Boden', Hulber [ Don-Schowe Torscha Tscherwk]. — Die Formen mit -u- beruhen auf Hebung o > u, bes. vor l + Konsonant; vgl. PfWB voll, PfWB Holz, PfWB Wolke. — Südhess. III 675 Holper 2, III 777/78; RhWB Rhein. III 774 Holper, III 928 Hulber; ElsWB Els. I 327.