-becherm.: ein Meß- und Trinkgeschirr. a. 1505: 5 alb vor 4 kanthen 6 Hoffbecher zu pletzen 'ausbessern' dem Canthengisser [ZweibrLSchR]. DWBDWb. IV/2, 1660. —
Bëcher[Paχər fast allg.; Pæχər Str. W.] m.1. Trinkbecher.2. Glas (Stoff) W. Deutschlothr. — Schweiz. 4, 965. F. Schwäb. 737. Bayer. 379.