Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB hin-rumpeln (Bd. 3, Sp. 1048)   PfWB rumpeln (Bd. 5, Sp. 651) 
 -rumpeln schw.: 'mit dumpfem Geräusch hinfallen', -rumb(e)le [verbr. VPf]. Aweil isch äner hingerumbelt [ LA-Gommh]; vgl. PfWB anerumpeln. Südhess. III 560. —

 

   rumpeln schw.:
1.
a. 'poltern, ein dumpfes, hohles Geräusch erzeugen', rumbele [verbr. WPf NPf, auch Auslandspfälzer, Müller Dietschw 57 Schneckenburger 41 Höh 58], rumple [verbr. VPf], rombele [ KU-Herchw], roumbele [ WD-Niedkch]. 's Schlockerfaß un 's Budderfaß, ojojoj, wie rumbelt das [ Gal-Slawitz]. Rätsel: Was rumbelt un bumbelt in der helzne Kapell? (im Butterfaß) [ Gal-Brotschk]. Einen AR. s. PfWB Hans 1 a. —
b. 'kollern'. α. vom Geräusch in den Gedärmen [verbr.]; vgl. PfWB rumoren 1bα. 's rumbelt in de

[Bd. 5, Sp. 652]
Därm (im Leib, im Bauch) [verbr., auch Don Gal]. Mir rumbelt de Mage [ FR-A'lein]. Mir rumbelt's [ PS-Lembg]. In meim Bauch hot's gerumbelt [ LA-Gommh]. —
β. vom Gären des neuen Weines. De Moscht rumbelt [ RO-Odh]; vgl. PfWB rumoren 1bβ. —
c. 'donnern' [verbr.]. 's rumbelt [NW-Haßl, verbr.]. De Dunner rumbelt [ LU-Alsh/Gr, mancherorts]. —
d. '(mit Geräusch) rollen' [mancherorts]. De Waache rumbelt un bumbelt iwwer de holweriche Weg (iwwer die Brick) [ LU-Opp]. Dem kammer e Bierfassel dorch d' Bään rumble, von einem mit O-Beinen [ PS-Erfw]. —
e. = PfWB hinfallen [verbr. VPf O-PS]; vgl. PfWB Rumpeler 1; Zs.: PfWB ane-, PfWB durch-, PfWB heraus-1, PfWB herunter- 1 u. 2, PfWB hin-, PfWB hinunter-, PfWB zusammenrumpeln. Er is gerumbelt [ BZ-Dimb]. Das Kind rumbelt die Stääg (Stiege) nunner [ PS-Erfw]. —
f. 'schlagen, verprügeln'. Ich rumbel dich! [ KL-Wörsb]. —
g. s. die Zs. PfWB an- 1 u. 2, PfWB aufrumpeln.
2. s. die Zs. PfWB heraus- 2, PfWB überrumpeln. Südhess. IV 1524/25; RhWB Rhein. VII 609; LothWB Lothr. 421 rummle II; ElsWB Els. II 259.