Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB hin-huscheln (Bd. 3, Sp. 1042)   PfWB grutzeln (Bd. 3, Sp. 494)   PfWB grutzen (Bd. 3, Sp. 494) 
  -huscheln, -huschenschw.:
1. = PfWB hinhudeln, hinhusch(e)le [ LU-Opp FR-Kirchh], -husche [verbr. NPf nördl. VPf KL-Alsbn BZ-Dernb]; vgl. PfWB dahinhuschen, PfWB hingrutzen. —
2. eine (eins) h. 'eine Ohrfeige, einen Hieb versetzen'; äni (äns) h. [LU-Opp, RO-Sippf]. Dem häb ich e paar hing'huscht [ BZ-Dernb]; vgl. PfWB hinhauen 1 a. — Südhess. III 553; Rhein. III 650 Z. 43.

 

   grutzeln schw.:
1. 'kleine Stücke schneiden', grutzele (grudsələ) [ NW-Frankeck]. —
2. = PfWB grutzen 2 a; Riwe g. [ ZW-Battw FR-Albsh]. — Südhess. II 1503; RhWB Rhein. II 1476.

 

   grutzen, grotzenschw.:
1.
a. 'ungeschickt, uneben schneiden', grutze (grudsə) [KU-A'glan verbr. NPf BZ-Dernb verbr. Gal]. Zs.: PfWB ver-, PfWB herum-, PfWB heruntergrutzen. Wer hot dann an dem Brot gegrutzt? [ Gal-Dornf]. —
b. 'schlecht, flüchtig arbeiten' [ PS-W'fischb LU-Neuhf Fußgh BZ-Dernb GH-Nd'lustdt]; vgl. PfWB Grutzer 2. —
2. Riwe grutze (grotze).
a. 'den Blätterschopf der geernteten Rüben abschneiden', grutze [verbr., auch Gal], grotze [SOPf (Nachlaß Heeger)], krotze [Wilde 143]. Zs. PfWB abgrutzen 1. a. 1530: 34 tag ruben vßzumachen vnd zu grotzen [GgHospR]. —
b. 'Rüben für das Vieh im Grutzer 1 a zerkleinern', grutze [ KU-Dietschw HB-Sandd Kirrbg]. — Südhess. II 1504; RhWB Rhein. II 1476; Bad. II 489.