Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Heu-barn (Bd. 3, Sp. 957)   RhWB Heubarn (Bd. 3, Sp. 590) 
 -barn, -baremm.:
1. 'Vorratsraum für Heu in der Scheune neben der Tenne, mancherorts über dem Gebälk oder über dem Stall', Hääbaar(e)m [ BZ-Dernb Steinf GH-Freckf Minf Erlb], Haaibaare [ NW-Deidh FR-Mühlh];

[Bd. 3, Sp. 958]
vgl. PfWB Barn 1, PfWB Heuspeicher.
2. = PfWB Heuschober, Hoibaare, -bore [Lambert Penns 83]. — Südhess. III 461; RhWB Rhein. III 590; Bad. II 669. —

 

  PfWB Heu-barn -bān, –bār, –bęrəm (s. S.) Rhfrk, Mosfrk, Rip, Berg, SNfrk bis Geld-Pont m.: 1.a. –schober, aufgeschichtet wie ein Getreideschober, bes. dann, wenn das H., für das in der Scheune noch kein Platz ist, längere Zeit auf der Wiese in Barnen aufgeschichtet bleiben muss. RA.: Wenn de H.bärm stonn, de Nachtigalle net mih schlonn im Juni Köln-Stdt. — b. –speicher, –boden Berg, Eup. — 2. übertr. Vagabund, einfältiger, ungeschliffener Kerl; gemeiner Mensch Eup.