Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB her-bringen (Bd. 3, Sp. 844)   PfWB Her-kunft (Bd. 3, Sp. 864) 
  -bringen st., schw.:
1. wie schd., -bringe, -brenge, s. PfWB bringen [verbr.]; vgl. PfWB hinbringen. Kannscht mer mol de Hammer h.? [ NW-Haßl] Zuruf an den Hund: Do bring's her! [ ZW-Käshf GH-Minf]. Wer hat dich widder herbrung? [ ZW-Battw]. —
2. 'überliefert sein'. 16. Jh.: Vnd ist auch also lange zijt herbrocht worden [PfWeist. II 829 (FR-Grünstdt)]. a. 1599: vnnd werden schultheiß vund schöffen nach altem herbringen gefreihet

[Bd. 3, Sp. 845]
'freigestellt von der Abgabe' [ebd. II 702 (BZ-Gossw)]; vgl. Herkommen 2. — Südhess. III 308; Rhein. III 518 Z. 38; Bad. II 629.

 

   Her-kunft f.: wie schd., umgspr., selten gebraucht, Herkunft [verbr.], -kumft [ NW-Ellstdt], -kuneft [vereinzelt]; vgl. PfWB Herkommens 1. Dem sein H. kennt mer! [ ZW-Ernstw]. Südhess. III 328.