Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB herauf-gehen (Bd. 3, Sp. 817)   LothWB hin-gehn (Bd. 1, Sp. 243b) 
 -gehen st.: 'hinaufgehen'. De Newwel geht eruf 'Der Nebel steigt' [ NW-Frankeck]; vgl. PfWB hinaufgehen 2 a. Südhess. III 270; Rhein. III 526 Z. 10; Bad. II 623. —

 

  hin-gehn intr. v. Ri. Hom. Ha. Falk. verenden: sin Kuh isch em hingang. Et isch zum H. zum Verzweifeln. —  ElsWB els. 1, 189.