Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Henker (Bd. 3, Sp. 811)   PfWB Dieb-henker (Bd. 2, Sp. 270) 
   Henker m.:
1.
a. 'Scharfrichter', Henker, Hinker [mancherorts]; vgl. PfWB Hasenhenker. SprW.: Der Schenker is gestorb, der H. lebt noch [ Gal-Dornf Chrusno Bagbg]. —
b. 'Teufel', in Wendungen wie: Zum H.! Geh zum H.! [mancherorts]; vgl. PfWB Deuhenker 1. —
c. 'abgetriebenes Pferd' [ KU-Diedk]. Syn. s. PfWB Mähre. —
2. 'Herabhängendes'.
a. 'lose anliegende Frauenjacke' [ NW-Gönnh LA-Wey Germh Don-Rudolfsgnad]; vgl. PfWB Peter 6, PfWB Flieger 3 a. —
b. 'Mädchenkleidchen', Henkerche (Dim.) [Kaislt]. —
3. s. PfWB Auf-, PfWB Bippel-, PfWB Flitschenhenker. — Südhess. III 266; RhWB Rhein. III 513; LothWB Lothr. 229 Hänger; ElsWB Els. I 353; Bad. II 618.

 

 -henker s. PfWB Deuhenker.