Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Henker (Bd. 3, Sp. 811)   LothWB Flitsch (Bd. 1, Sp. 167b)   LothWB Hänger (Bd. 1, Sp. 229a) 
   Henker m.:
1.
a. 'Scharfrichter', Henker, Hinker [mancherorts]; vgl. PfWB Hasenhenker. SprW.: Der Schenker is gestorb, der H. lebt noch [ Gal-Dornf Chrusno Bagbg]. —
b. 'Teufel', in Wendungen wie: Zum H.! Geh zum H.! [mancherorts]; vgl. PfWB Deuhenker 1. —
c. 'abgetriebenes Pferd' [ KU-Diedk]. Syn. s. PfWB Mähre. —
2. 'Herabhängendes'.
a. 'lose anliegende Frauenjacke' [ NW-Gönnh LA-Wey Germh Don-Rudolfsgnad]; vgl. PfWB Peter 6, PfWB Flieger 3 a. —
b. 'Mädchenkleidchen', Henkerche (Dim.) [Kaislt]. —
3. s. PfWB Auf-, PfWB Bippel-, PfWB Flitschenhenker. — Südhess. III 266; RhWB Rhein. III 513; LothWB Lothr. 229 Hänger; ElsWB Els. I 353; Bad. II 618.

 

  Flitsch [flit u. flèt fast allg.; fleït Bi. — Pl. əⁿ; Demin. flitin] f. 1. Flügel: er hat's Hinkel an de Flitsche verwitscht Fo. Heb de Gans on de Fletsche! Lix. 2. flügelähnliches Anhängsel, Schleife, Bandmasche, Quaste, Troddel: e Kapp met Flitsche dran mit fliegenden Bändern Fo. Fletschen op dem Hutt Si. 3. leichter, niedriger Hut, der gerne wegfliegt Bi. — baier. 1, 799 Flitschen Schwingfeder, Flügel; lux. 112 Fletsch; hd. Flitsche  DWB Gr. Wtb. 3, 1804; vgl. frz. floche u. flêche.

 

  Hänger [hègər Ri. u. s.] m. 1. Henker Ri. Rom. Ha. 2. Henkel, Griff Ri. s. a. Hänk. — 3. Hängelampe. 4. jd. der seine Schulden nicht bezahlt, hängen bleibt Ri.