Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Heim-weh (Bd. 3, Sp. 784)   PfWB Schwer-mut (Bd. 5, Sp. 1602) 
 -weh n.: wie schd., -weh [allg.]; vgl. PfWB Heimerweh, PfWB Leidmut. Er hot H. nooch de Mutter ehrem Schmälzhawwe [ NW-Hardbg]. Der Hund hat H. noh seim Herr, er heilt deck [ KL-Reichb]. Volksgl.: Fer 's H. soll mer Kaffee darrich der Spiellumbe seihe un trinke [PennsDeitschEck 27.2.1954]. Wann eens H. hot, soll mer Grund vun deheem mitnemme un 'n ihm in der Kaffi dun [Fogel Beliefs Penns Nr. 713]. (Ich) hann for 's H. net ze kriehe, äbsch mein Hemm angezoh [Schandein Ged. 27]. Südhess. III 238; RhWB Rhein. III 453; ElsWB Els. II 776; Bad. II 606.

 

   Schwer-mut m., f.: 'melancholische Gemütsverfassung, Trübsinn, Depression', meist als dauernde Gemütskrankheit, Schwermut [verbr.]; vgl. PfWB Leidmut 1, PfWB Tiefsinn. Der leid an Sch. [ LA-Gommh]. Südhess. V 919/20; RhWB Rhein. VII 2063; Lothr. 473; ElsWB Els. I 740.