Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB heim-watscheln (Bd. 3, Sp. 784)   PfWB Ge-watschel (Bd. 3, Sp. 291)   PfWB Watschel (Bd. 6, Sp. 1108) 
   heim-watscheln schw.: 'watschelnd heimgehen', häämwatschele [ LU-Alsh]. Do kummt (die Gans) bummarig wirer häämegewatschelt in ehr alt Haus [Schandein Bav. IV/2, 259].

 

   Ge-watschel n.: = PfWB Geschwätz 1 a; e Gewatschel mache [ NW-Ungst]; vgl. PfWB watscheln. Südhess. II 1326; Rhein. IX 315 Z. 7.

 

   Watschel f.:
1. '(großes) Ohr', Watschel (wādəl) [ NW-Haßl LA-Wollmh], Pl. Watschle [ NW-Haßl]; Zs.: PfWB Ohrwatschel 1. —
2. 'Person mit unbeholfenem, watschelndem Gang' Wattschel [Glass Klutzkopp 129], Watschelche, Dim., von einem Kind

[Bd. 6, Sp. 1109]
gesagt [ RO-Obd]. —
3. vgl. PfWB Gewatschel, PfWB Farrenwatschel. — RhWB Rhein. IX 315.