-busch(en), -pusch m. : 'Gebüsch, Hecke', -busch [verbr. bes. VPf SWPf Wilde 96 Gal-Brunnd], -bosch [ LU-Mundh], -busche [verbr. bes. südl. VPf], -pusch, Pl. -pisch [verbr. bes. nördl. VPf Lambert Penns 78]; vgl. PfWB Heckenhorst, -putsch. RA.: Mer meent, du wärscht hinnr'm Heckebusch gemacht worr [WPf (Wilde 97)]. KR.: Schan, Schan, Schan, binn dein Bummerle 'Hündchen' an; binn'n an de Heckebusch, schlag'n, daß er danze muß [ GH-Weingt]. — Zum Grundw. s. PfWB Busch. — Südhess. III 205; RhWB Rhein. III 394; Bad. II 591. — | | -rech m. : = PfWB Heckenhorst, -rech [ NW-Geinsh]; vgl. PfWB Rech. — |
| | |