Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Haus-teufel (Bd. 3, Sp. 726)   PfWB Hoden-kopf (Bd. 3, Sp. 1125) 
  Haus-teufel m.:
1. 'wer die anderen im Hause ärgert und plagt', Hausdeiwel [verbr.]; oft in der Gegenüberstellung: GasseengelH., vgl. PfWB Gassenengel. Auch von Kindern, die in fremden Häusern artig, daheim aber unartig sind. —
2. 'zänkische Ehefrau' [verbr.]. Syn.: PfWB Aas 3, PfWB Aaskaute, PfWB Abbiß, PfWB Auter, PfWB Beißzange 2, PfWB Burgunderhexe, PfWB Teufelsgeiß, -luder, -(weibs)mensch, PfWB Tier 3 a γ, PfWB Drachen 2 a, PfWB Evasrippe, PfWB Fegefeuer 2, PfWB Fell 4 a, PfWB Felleisen 2, PfWB Feuereisen, PfWB Furie 3, PfWB Gästin 1, PfWB Gelbseicherin, PfWB Geschirr 2 b β, PfWB Hauskreuz 1, PfWB -laster, PfWB -tier, PfWB Hexe 2 a, Hoden-

[Bd. 3, Sp. 727]

kopf, Hund, Hyäne, Kanaille, Kneisel, Krachbüchse, Krappen, Kratzbürste, Laster, Luder, Lumpenmensch, -tier, Massik, Mensch, Motte, Natter, Rabenaas, Rippe, Satan, Schindaas, -luder, -krappen, Schlange, Schnalle, Schnärre, Spitzbübin, Xanthippe, Zange, Zecke. Südhess. III 190; RhWB Rhein. III 364/65; Lothr. 254; ElsWB Els. II 657; Bad. II 584/85.

 

   Hoden-kopf m.:
1. 'Kopf mit wirrem und zerzaustem Haar', Hodekopp [mancherorts NWPf], Hore- [ KU-A'glan]; vgl. PfWB Hodenwickel 1. —
2.
a. 'Mensch mit wirrem Haar' [ WD-Niedkch]. —
b. 'böse Frau' [ RO-Duchr]. Syn. s. PfWB Hausteufel 2. — RhWB Rhein. III 737.