Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB hätsch (Bd. 3, Sp. 692)   LothWB Hätsch (Bd. 1, Sp. 232b)   PfWB Hätsch (Bd. 3, Sp. 692) 
  hätsch Interj.:
1. 'Scheuchruf für das Schwein', hätsch [lothr. SWPf (Nachlaß Keiper)]; vgl. PfWB Hätsch 1, PfWB hatz.
2. 'Scheuchruf für das Pferd' [ Don-Gertianosch]. — Südhess. III 155 and. Bed.; RhWB Rhein. III 301.

 

  Hätsch II[hèt Bi. Flh. Mett. Sgd. Wo. Go. Sbg. u. s. — Pl. –ə] m. männl. Schwein, Zuchteber. Ursprüngl. wohl Lockruf für das Schwein s. From. 5, 486, 6. —  ElsWB els. 1, 392 Hätsch; vgl. hess. N. 108 Hötsch.

 

   Hätsch:
1. m.: 'männliches Schwein, Eber', Hätsch, Hetsch [verbr. SWPf LA-Wollmh Impfl BZ-Dernb PfId. 65 Heeger Tiere I 16], Etsch [ LA-Wollmh], Hatsch [ ZW-Mittb], Hätschel (Dim.) [ ZW-Dietriching]; vgl. PfWB Barg 2, PfWB Eber 1 a. a. 1669: Ist mit Geörg Kempffen dahin verglichen, daß er den ihm zugestellten Hetschen ... deß Jahrs halten soll Vor 3 fl. [StArch. BZ-Annw, Spital-Rechn.]. —
2. f.: 'weibliches Wildschwein, Bache' [ IB-Bliesmg/Bolch]. — Zu PfWB hätsch 1. — LothWB Lothr. 232; ElsWB Els. I 392.