Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Grutzich (Bd. 3, Sp. 494)   ElsWB Grips (Bd. 1, Sp. 280b) 
   Grutzich, Grützichn.:
1. 'Rest vom gegessenen Apfel', Grutzich (grudsiχ) [ LU-Maud], Gritzich [ PS-Nothw]. Syn. s. PfWB Grutz 1. —
2. 'Blätterschopf der Rüben', Grutzich (-iχ, -i) [ KU-Rothsbg FR-Beindh LU-Assh Alsh/Gr NW-Kallstdt], Grotzich (grodsiχ, -i) [NW-Haßl LA-Rhodt Burrw Wilde 217], Gritzich (gridsiχ)

[Bd. 3, Sp. 495]
[BZ-Bindb Wilde 143]; vgl. PfWB Grutz 3, PfWB Blatticht.
3. 'Gemüseabfälle, Kartoffelschalen u. dgl.', Grotzich (-o-) [ SP-Schiffstdt Harths], (-ō-) [ LA-Wey], Gritzich [NW-Frankeck Neustdt Dürkh Haßl Spey LA-Rhodt BZ-Dernb Wilde 116 Bertram § 269], Kritzig [PfId. 81]. —
4. s. PfWB Rübengrutzich. — Zur Nachsilbe -ich (< ahd. ahi) vgl. Henzen 140/41. — Südhess. II 1505; Bad. II 481, 489.

 

  Grips [Krìps allg.] m. (f. Su. Katzent. Dü. Hf., wo auch n.) 1. Kehle, Gurgel, Kragen, bes. des Federviehs; Rda. am (an dr) G. packeⁿ, verwitscheⁿ, heweⁿ. ‘Die were ne-n-am Kryps ains ’rummer schüttle’ Pfm. III 7. ‘Er packt am Gryps de-n-Arme halt’ Hirtz Ged. 219. ‘Wie er dich am Krips genumme’ Boese Schk. 195. 2. Knirps: das sin zweⁿ Gripseⁿ Heidw. 3. Kerngehäuse (?): e G. im Hiern han Rauw. Schweiz. 3, 850 Chrips. Schwäb. 242. Bayer. 1, 1007.