Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Groß-maul (Bd. 3, Sp. 459)   RhWB Grossmaul (Bd. 2, Sp. 1438) 
  -maul n.:
1. 'großer, breiter Mund', -maul [ KU-A'glan Obw/Tiefb RO-Lohnsf KL-Fischb FR-Bockh NW-Wachh]; vgl. PfWB Großgusche 1. —
2.
a. 'Mensch mit großem Mund', Großmaul [ KU-Obw/Tiefb], Grouß-[ LU-Altr]. —
b. 'wer überall das große Wort führt und alles besser weiß, Großsprecher', auch Schimpfw. [verbr.]; vgl. PfWB Großbrunzer, PfWB -gusche 2, PfWB -hans 1, PfWB -kopf, PfWB -koz, PfWB -krischer, PfWB -mogul, PfWB -sprecher, PfWB -tuer. Alle Syn. s. PfWB Prahlhans. Das isch en rechdes G. [ PS-Erfw]; e Vorderpälzer G. [ ZW-Battw]. — Südhess. II 1481/82; RhWB Rhein. II 1438; LothWB Lothr. 218; Bad. II 480.

 

  Gross-maul (s. S.) [-øt- Geld-Schravelen] Allg. n.: dass. RA.: Wat han ech em Pötz fonge? En Gr. Abfertigung eines Prahlers Rip (o. O.)