Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Gocker (Bd. 3, Sp. 374)   PfWB gacksig (Bd. 3, Sp. 8) 
   Gocker, Goker(t), Gökerm.:
1. 'Haushahn', Googer [ BZ-Albw], Googert [ ZW-Wiesb], Geeger [ LA-Siebdg]; vgl. PfWB Gockel 1 a. Zs. PfWB Hahnengöker. —
2. 'Mensch mit krähender Stimme', Schimpfw., Gocker und Goker [ ZW-Bechhf]; vgl. PfWB gockeln1 3 a. — Südhess. II 1408; RhWB Rhein. II 1293; Bad. II 442.

 

   gacksig, gäcksigAdj.:
1.
a. 'oft gackernd', vom Huhn, gacksich [ KU-Schmittw/O BZ-Böllbn], gäcksich [ ZW-Bechhf PS-Windsbg]; vgl. PfWB gacksen 1. —
b. 'redselig', gacksich [Beam Penns 39]; vgl. PfWB gacksen 2 b. —
c. 'stets zum Lachen und Kichern aufgelegt'. Des is mol e gäcksich Ding! [ KU-Kaulb Odb]; vgl. PfWB gacksen 2 d. —
2.
a. von Mädchen, die sich viel mit Burschen abgeben, gacksich [Kaislt SP-Ottstdt], gäcksich [ RO-Odh]. Syn. s. PfWB mannstoll. —
b. 'verliebt', gacksich [ KB-Stett]. — Südhess. II 1054; RhWB Rhein. II 970.