glühenschw.: wie schd., glihe (glīə) [vereinzelt]; vgl. PfWBglosen, PfWBgluten, PfWBglutsen. Er gliht wie e Kohl [ GH-Hatzbühl]. De Borrem gliht, vom heißen Boden im Hochsommer [ ZW-Battw]. 's Feier gliht alsfort (unter der Asche) [ PS-Erfw]. MeinPeifel ... hebt anze g. [Keiler 46]. Südhess. II 1402; RhWBRhein. II 1286; Bad. II 438.
NRhWBPfWBglimmen-ø-, Part. gəglomTrier-Stdt; -e-Aach-Stdt schw.: wie nhd.