Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Gleif (Bd. 3, Sp. 343)   PfWB Dach-wand (Bd. 2, Sp. 24) 
   Gleif f., n.: 'schräge Wand einer Fensternische', Glääf (glf) [ FR-A'lein BZ-Apphf], Gleef [ KU-Albb FR-Albsh NW-Kallstdt SP-Berghs GH-Bellh], Glaaf [ KB-Bischh], Gleif [ LA-Birkw], Glief (neben Gleef) [ FR-Albsh], Gleeb [ KU-A'glan IB-Bebh]. Zur Sache vgl. Krebs 51/52 und ZfMf. 12 (1936), S. 102. Syn.: PfWB Anschlag 1, PfWB Backen 2 b, PfWB Brüstung, PfWB Dachwand, PfWB Fall 2 b, PfWB Fensterbank, Verglei-

[Bd. 3, Sp. 344]
fung, PfWB Gleifeck, PfWB -mauer, PfWB Gleifung, PfWB Gleifwand, Laibung, PfWB Mauernische, PfWB Rütsche, PfWB Schrägung. F.: Genus n. belegt für IB-Bebh. — Zu mhd. gleif 'schief, schräge'. — Südhess. II 1387; ElsWB Els. I 260 Gleipf.

 

  -wand f.: 'abgeschrägte Fläche der Wand in einer Fensternische', -wand [ BZ-Wernbg]; vgl. PfWB Gleifwand. Syn. s. PfWB Gleif. —