Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Gipfel (Bd. 3, Sp. 322)   PfWB Nas(en)-gipfel (Bd. 5, Sp. 81) 
   Gipfel m.:
1.
a. 'Spitze des Baumes', Gipp(e)l (gibəl, -bl) [verbr.]; vgl. PfWB Krone, PfWB Spitze. —
b. 'der oberste Teil der Pflanze', bes. vom Weinstock [vereinzelt]; de G. abmache [ PS-Burgalb]; vgl. PfWB gipfeln. —
c. 'Bergspitze' [ KB-Kriegsf]. Am höchschte G., eng gedrängt, do stehn se (dievon der Sintflut Bedrohten) [Münch Weltgesch. 32]. Hoch am Bergel owwe uf em G. (steht) das Kabellche vun Sankt Anne [Keiler 33]. —
d. 'der Brotanschnitt' [ HB-Schwarzb]; vgl. PfWB Anschnitt, PfWB Knorzen. —
2.
a. 'Kopf', scherzh. [verbr. WPf NW-Elmst]; vgl. PfWB Giebel 2 a. Syn. s. PfWB Kopf. Zs.: PfWB Dürr-, PfWB Kiengipfel. RA.: Ich schlaan d'r an de G. [ KL-Reichbstg]. Ich treff d'r de G. [ KU-Lohnw]. Er hat e därrer G., vom Glatzköpfigen [ KU-A'glan KL-Miesb FR-Bockh]. Er hot im G. 'ist betrunken' [ PS-Geisbg KU-Erdb Brück]. Er hat's im Gippelche 'ist verrückt' [ KU-Hachb]. —
b.
α. 'Nase', scherzh. [ KL-Fischb]; vgl. PfWB Giebel 2 c. Syn. s. PfWB Nase. —
β. 'Nasenspitze', Gippelche [ KL-Fischb]. Zs. PfWB Nasengipfel. — Südhess. II 1366; RhWB Rhein. II 1240; ElsWB Els. I 228; Bad. II 419/ 20.

 

  -gipfel m.: 'Nasenspitze', -gippel, auch Dim. -gippelche [verbr., Bassler 26 Räder 67]. Südhess. IV 930. —