Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Gift-krotte (Bd. 3, Sp. 318)   PfWB Gift-nickel (Bd. 3, Sp. 318) 
  -krotte f.: 'eigenwilliges Kind', -krott [ KU-Diedk]; vgl. PfWB Giftnickel. Südhess. II 1359; RhWB Rhein. II 1228; Bad. II 416. —

 

  -nickel m.: 'bösartiger, zu Zornausbrüchen neigender Mensch', -nickel [verbr.]; vgl. PfWB Giftbisser, PfWB Gifthafen 2 b, PfWB -hannes, PfWB -keil, PfWB -michel, PfWB -nessel, PfWB -nudel 2, PfWB -sack, PfWB -schisser, PfWB -schlange, PfWB -tüpfen, PfWB -zahn 2. Alle Syn. s. PfWB Zornnickel. Südhess. II 1359; RhWB Rhein. II 1228; ElsWB Els. I 766; Bad. II 416. —