Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Ge-schnäks(el) (Bd. 3, Sp. 253)   PfWB Ge-schnäz (Bd. 3, Sp. 254)   PfWB Schnäkes (Bd. 5, Sp. 1226) 
  Ge-schnäks(el) s. PfWB Geschnäuks(el).

 

  Ge-schnäz s. PfWB Geschnäuks.

 

   Schnäkes n.: 'Naschwerk, Süßigkeit, Bonbon', Schnäkes (ngəs) [mancherorts ges. Pf, Bernhard 164 Wilms Alph. 49], Schnäks (nks) [ KL-Bruchmühlb PS-Leim Winz FR-N'lein], Schnekes (nēgəs) [Zweibr RO-Lohnsf KL-Enkb Hauptstl Kaislt NW-Gönnh Westrich]; vgl. PfWB Geschnäuks,

[Bd. 5, Sp. 1227]
Schnäksel; Syn. s. PfWB Guts; ... e Tutt voll Schnääges kaaf [Sunndag 34/1965 2]. Also, ich konnde nidd soon, wie der Louserd uff de Schnääges luure dudd! 'Also, ich kann dir nicht sagen, wie der Bengel auf die Süßigkeiten erpicht ist!' [IB-Ensh (Glass 106)]. Die hawwe sich dann Schnääkes gekaaft [Sommer So Sache 26]. Zu PfWB schnäken. RhWB Rhein. VII 1568 Schnäukes I.