Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Ge-lehrter (Bd. 3, Sp. 174)   RhWB lernen II (Bd. 5, Sp. 401)   PfWB ein-lernen (Bd. 2, Sp. 801) 
   Ge-lehrter m.: 'Mensch mit viel Kenntnissen', vgl. PfWB Gelernter, PfWB Filosof. SprW.: 's is noch kee Gelehrter vum Himmel gefall [PS-Saalstdt, verbr.]; dass. mit dem Zusatz: wie der Kuhrdter Schullehrer (der Lehrer von GH-Kuhdt soll vom Baldachin, im Volksmund 'Himmel' genannt, gefallen sein, als er diesen reparieren wollte) [ GH-Leimh]. Eme Gelerte isch gut preddiche [ LA-Gommh]. Südhess. II 1224 Z. 29; Bad. II 353 Z. 37.

 

 lernen II lęănə nur an der uNahe; s. Abgrenzung bei lehren schw.: 1. lernen. — 2. lehren.

 

 -lernen schw.: 'mit viel Mühe etwas lernen', umgspr., inlerne [ RO-Als, KU-Schmittw/O LU-Limbghf]; vgl. PfWB einpauken. Südhess. II 104; Bad. I 658. —