Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Gegen-teil (Bd. 3, Sp. 113)   PfWB Gegen-part (Bd. 3, Sp. 113) 
   Gegen-teil n.:
1. wie schd., Ge(j)e-, Gechedääl, -deel, -daal [verbr.]. Sie es grad 's G. vun ihm [ KU-Kaulb Kreimb]. Es genaue G. is wohr [ KU-Rathskch].

[Bd. 3, Sp. 114]
Pleonastisch: cundra im G. [Weber 93]; kundrär im G. [SOPf]. —
2. 'Prozeßgegner', vgl. PfWB Gegenpart. a. 1537: Wo aber der, so appellirt, sollichs verseumpt vnnd nit anhielt, so soll vff erlaupnus unnsers genedigen hern sinem gegenteyll, wie rechtt sin wirt, rechts verholfen werden [PfWeist. II 614 (RO-Gaugrw)]. — Südhess. II 1165; RhWB Rhein. II 1098; LothWB Lothr. 191; Bad. II 323.

 

 -part m.: 'Partner, Gegenspieler, Gegner', Gejebart [vereinzelt, PfId. 51]; vgl. PfWB Widerpart. Was haschde d'r far e G. gesucht (als Braut) [ KL-Gimsb]. Südhess. II 1164; RhWB Rhein. II 1098; LothWB Lothr. 191; Bad. II 323. —