Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Gänger (Bd. 3, Sp. 25)   PfWB Müßig-gänger (Bd. 4, Sp. 1483)   RhWB Müssiggänger (Bd. 5, Sp. 1454) 
   Gänger m.:
1.
a. 'wer gut ausschreitet, gut gehen kann', vom Menschen, vom Pferd, Gänger [verbr.]; vgl. PfWB gängig 1, PfWB Geher 1. Zs. PfWB Fußgänger. —
b. 'temperamentvolles Pferd' [ LU-Friesh]. Zs. PfWB Durchgänger. —
2. Zs. PfWB Blind-, PfWB Doppel-, PfWB Drauf-, PfWB Vor-, PfWB Gassaten-, PfWB Herum-, PfWB Hollen-, PfWB Kirbe-, Kirch-, PfWB Kost-, PfWB Maien-, PfWB Müßig-, PfWB Nach-, PfWB Quartal-, PfWB Rückwärts-, PfWB Saar-, PfWB Schlaf-, PfWB Spazier-, PfWB Stunden-, PfWB Über-, PfWB Um-, PfWB Wirtshausgänger. — Südhess. II 1075; RhWB Rhein. II 1007; Bad. II 284.

 

  -gänger m.: 'Nichtstuer', Mießichgänger [mancherorts], Mießig- [vereinzelt nördl. u. mittl. VPf]. Südhess. IV 837; RhWB Rhein. V 1454; ElsWB Els. I 223.

 

  PfWB  PfWB  ElsWB  ElsWB Müssig-gänger m.: nur in den RA.: Jung M., al Spetzbove Köln-Stdt. Drei Jäger, dr. Vugelsfänger, dr. Feschfänger (Fescher) konnen kenen M. ernähre Rip verbr (s. Jäger).