-spur f.: wie schd., -spur (-būr) [ FR-Bockh BZ-Annw GH-Leimh]; vgl. PfWB Fußstapfen, -tappe(n), PfWB -tappsen, PfWB -trappen, PfWB -tritt 3. Südhess. II 1033; Rhein. II 941; Lothr. 178. — | | -tappen m., -tappe f.: = PfWB Fußspur, bes. die vom Rind, -tappe [verbr. WPf NPf], -dappe [verbr. Pf Lambert Penns 59], die Fußtapp [ RO-Dielkch Lettw]. Volksgl.: Wammer 'n Nagel vun're Lad im'e Dieb sein F. schlagt, kriegt er 'n weher Fuß [Fogel Beliefs Penns Nr. 2026]. Südhess. II 1033; RhWB Rhein. II 941; Bad. II 267 Z. 27. — |
| | |