Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB Fotell (Bd. 2, Sp. 1559)   PfWB Fotell-stuhl (Bd. 2, Sp. 1559)   RhWB Fotell (Bd. 2, Sp. 714) 
  Fotell m., selten n.: 'Lehnstuhl', Fodell (foˈdęl) [(1960) nach Guentherodt in IB-Ensh mancherorts südl. VPf (vorn. Alte) und PS-Dahn Nothw; nach Keiper 58 nur den Besitzenden und Gebildeten geläufig, PfId. 47], (ˈfodęl) [HB-Walsh GH-Berg (nach Guentherodt)]. Glei häbb ich mich am Owe g'schwind ins Fotell neingelosse [Keiler 15]. — Frz. fauteil. — Südhess. II 916; RhWB Rhein. II 714; LothWB Lothr. 171; ElsWB Els. I 96; Bad. II 214.

 

  Fotell-stuhl m.: = PfWB Fotell, Fodällstuhl [Keiper 58]; vgl. Großvaterstuhl.

 

  NRhWB Fotell f:tę·l., f-, –dę·l., fərd-  [Saar, Trier-Stdt ], Pl. -·l ən Saar, Trier bis Bernk, WEif bis Malm [Prüm-Ihren fǫtəl; Malm-Aldring f- ] m., n.: Lehnstuhl, bes. Sessel für alte Leute; ein mit Rücken u. Armlehnen versehener Stuhl, Grossvaterst.; frz. fauteuil.