Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB vor-bei (Bd. 2, Sp. 1507)   PfWB vor-über (Bd. 2, Sp. 1556) 
   vor-bei Adv.:
1. zeitl. 'vergangen', vorbei, ver-, ve- [allg.]. Ich sein froh, daß der Rummel vebei is [ KU-Schmittw/O]. 's is vorbei mit'm 'Er wird sterben' [LU-Opp, verbr.]. 's is drei Uhr v. [KL-Enkb, verbr.]. Verstärkt in der Verb. aus und v. 's is aus un v. 'unwiederbringlich zu Ende' [KU-Kreimb, verbr.]. 's es aus un varbei, er dut's net [ KU-Kaulb]. RA.: Do is frih un spät v., wenn jemand lange auf sich warten läßt [verbr. NPf Gal-Dornf]. SprW.: Vorbei is v. [KU-Rathsw, verbr.]. Wann v. es die Nout, dann kemmt de Doud [ WD-Niedkch]. —
2. örtl.
a. De Zug is schun v. [Kaislt, verbr.]. —
b. in Zs. wie PfWB vorbeifahren, PfWB -gehen, PfWB -laufen. — Südhess. II 859; Rhein. II 910; Bad. II 199.

 

  vor-über Adv.: wie schd., voriwwer [verbr.], veriwwer [ Don-Schowe Torschau]; dafür meist PfWB vorbei. Südhess. II 913; LothWB Lothr. 170; ElsWB Els. I 9; Bad. II 263 fürüber.