ver-wurmenschw.: 'wurmstichig werden', vom Obst; gew. Part. Perf., verwormt [ KU-Roßb], -warmt [ Don Schowe Torscha]; vgl. PfWBverwurmsen, PfWBwurmig. RhWBRhein. IX 661.
PfWBLothWBRhWBwurmeⁿ[wùrmə Dü.Str.] unpers. ärgern, innerlich nagen. Dis wurmt miʰ, dass ich ⁱʰm nix saaueⁿ dörf Str. ‘Dis duet mi awer wurme!’ Str.JB. XI 111. s wurmt ⁱʰm noch allewil, ass r het müeⁿ so vil Gëld usgëⁿ un het nix drfür gha Dü.