Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB ver-seucht (Bd. 2, Sp. 1278)   PfWB ver-sengen (Bd. 2, Sp. 1277) 
   ver-seucht Adj.: verseichter Wingert 'von der Reblaus befallener W.' [ RO-Schiersf]; vgl. PfWB versengen 2. Südhess. II 627.

 

   ver-sengen schw.:
1. wie schd. Die Sunn hot die Blärrer versengt [ LU-Alsh]. Sie hot sich die Hoor v. [FR-Bockh Danner Penns 114]. Er hot die Hosse mit'm Bieleise (Bügeleisen) v. [ KB-Kriegsf]; vgl. PfWB verbrennen II 2 a. —
2. versengter Wingert 'von der Reblaus befallener W.' [ BZ-Heuchh]; vgl. PfWB verseucht. — Südhess. II 626/ 27; RhWB Rhein. VIII 79; ElsWB Els. II 365; Bad. II 109.