Verrat-gusche f.: = PfWB Verräter, Verotgosch [Bd. 2, Sp. 1240] [Neustdt]. | | Ver-räter m., -räterin f.: wie schd., Vereerer, -reerern [verbr.], -rorer, -rorern [ KU-Schmittw/O]; vgl. PfWB Verratalles, -arsch, -gusche, -sack. Ich will net de V. speele [ KU-Schmittw/O] SprW.: Unner e große Herd Leit sein aach immer V. [ebd.]. Südhess. II 585; Rhein. VII 134; LothWB Lothr. 149; Bad. II 93. | | PfWB RhWB Ver-räder [-rèdər fast allg.; –ródər Ri.; –rédər Si.] m. Verräter. Das Femininum lautet: Verrädersch (Verrädasch Falk.), Verrodersche Ri. |
| | | | |