Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB fernig (Bd. 2, Sp. 1229)   PfWB fernd (Bd. 2, Sp. 1228)   RhWB firn (Bd. 2, Sp. 483) 
  fernig Adj.:
1. adv. 'im vorigen Jahr'. a. 1612: 10 Zopff Bandtweiden vernig in Rest verblieben [DisibSchR, Bl. 259]; vgl. PfWB fernd 1. —
2. 'vorjährig', vgl. PfWB fernd 2. a. 1528: Item 704 fl. ... inn Craft vnd vermoge des fernigen Receß ('Verschreibung', Götze2 177) enpfanngen [Gg-HospR]. a. 1563: 6 malter 4 simmern bin ich Im fernigen Rest schuldig plieben [LandsbgKellR]. a. 1596: ferniges Jars [WerschwSchR, Bl. 2]. a. 1634: J. Chr. Rotfuchß hat ahn dem fernigen außstandt enpfangen ... 54 fl. [ebd., Bl. 81]. a. 1668: ..., welcher fernigten Jhars nach Kreuznach gezogen [StArch. Kaislt, Bürgerbuch]. — Südhess. II 570 fern(d)ig; ElsWB Els. I 142; Bad. II 88; Schwäb. II 1252 ferndig.

 

   fernd Adj.:
1. adv. färnd 'im vorigen Jahr' [ GH-Rh'zab]; vgl. PfWB ferig, PfWB fernig 1. a. 1578: Flaischgelt des verschinen 77. Jars, ist fernt nicht verrechnet worden [WerschwSchR, Bl. 80]. —
2. attr. 'vorig', vgl. PfWB firn; färn Naacht 'vorige Nacht' [ BZ-Wilgws]; färmd Johr 'im vorigen Jahr' [ KU-Roßb]; vgl. PfWB fernig 2. — Zu mhd. vernt 'im vorigen Jahr'. Die Form färmd durch Mischung aus färnd und vormjohr. Südhess. II

[Bd. 2, Sp. 1229]
744 firn; RhWB Rhein. II 483; Saarbr. 64; ElsWB Els. I 142; Bad. II 87/88, II 157.

 

 firn Goar (Rheinorte), Mos fīər, –ē-, --; RRip, Ahrw, Rheinb, Eusk fī·ə.n; sonst LRip fī·ə.r; Aach v·ə.n; Eup vę·r.ə; Monsch fę·r.əm [Nfrk mit Ausnahme von Erk nicht bezeugt]; flekt. Adj.: alt. 1. vom Weine, zwei-, mehrjährig Mos, Rhein (in den Weinorten). — 2. nur vom Speck, ranzig, überjährig; fiən(ə) Speck. RA.: Du bös zu giəl (gelb) wie f.ə Sp. Scherz: Mer hatten höck (heute) viererlei Flesch: Fiərn, Speck, Schwart un Mager Eusk. — 3. die Kuh ist f., ein Übergänger, überschlägt ein Jahr mit dem Kalben Monsch-Rötgen.