Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB ver-brochen (Bd. 2, Sp. 1137)   RhWB verbrechen (Bd. 1, Sp. 950)   PfWB ver-brochen (Bd. 2, Sp. 1137) 
  ver-brochen s. PfWB verbrechen 1 c.

 

 ver -brechen: 1. zerbr. Nur Rhfrk, Hunsr. Ich werfe dich zur Der enaus, dass de Hals un Ben verbrichst!2. sich etwas zu schulden kommen lassen, nach dem Nhd. Allg., ebenso das Subst. Met Froən (tragen) verbrecht mer neischt Merz-Nunk.

 

  ver-brochen s. PfWB verbrechen 1 c.