Wörterbuchnetz
Netz-Navigator
 
 PfWB trotteln (Bd. 2, Sp. 550)   ElsWB trueleⁿ (Bd. 2, Sp. 755b) 
   trotteln3 schw.: 'Flüssiges tropfenweise fallen lassen, kleckern beim Essen', trottele [ KU-Kaulb Kreimb]. Vgl. ElsWB Els. II 755 truelen 1.

 

  PfWB trueleⁿ [trỳələ Sier. Co. Horbg. Ingersh. Rchw. Barr Bisch. Molsh. Mutzig Illk. K. Z. Wörth (Bed. 2); trùələ Scherw. Bf.; trələ Uttenh. Ndhsn.; trŷlə Str.; trlə Brum.; trûlə Betschd. Lobs. Ndrröd. Wh.] 1. unreinlich essen, geifern. Dër alt Këri truelt noch wie e kleins Kind Barr. ‘im Essen oder Trinken etwas auf die Kleider verschütten’ Klein. ‘Syn Brustduech glänzt schier glatt vom Mueme-n-un vom Truele’ Pfm. III 7. ‘Du hesch awwer wider emol schöen getruelt üeww'r’m Esse!’ Hirtz Ged. 243. Zss. Truellätschel, –tüechel. s. auch trüeleⁿ. 2. langsam gehen, trödeln. Du hes jetz emol wider getruelt! Wörth. — Basel 86.