Tropf m.: 'bedauernswerter, armseliger Mensch', Tropp (drǫb) [verbr.]. Zs. PfWB Hundstropf. Dafür auch (armer) Teufel, Habenichts, Lazarus, Schelm, Schlucker, Stock. Ich du mer selwer lääd, ich Drobb! [Kunnrädel 55]. Du aarmer Tropp! [verbr., auch Don-Gottlob]; aarmes Treppel 'armes Kind' [ LA-Wey]. Du aarmer Tropp, du trauricher! Ausdruck der Verachtung [ KB-Bischh]. Noh schmeißt sie der Hawwe 'den Topf'; dem drauriche Dropp verfliegge die Scherwe am därmliche Kopp [Birmelin Penns Poems 70]. Der traurigscht Tropp uf dere Welt is doch en alte Bu 'alter Junggeselle' [Schandein Ged. 41]. Du eefälticher Tropp, mer (mir) kannscht lang picke, bis de ufs Hern (Hirn) kommscht! [ NW-Geinsh]. Rätsel: Der arme Trobb hot en Hut un kän Kobb. Un dezu nor e Fuß un kän Schuh (der Pilz) [Wilde 195 (IB-Blickw)]. — Mhd. tropfe, trophe 'Tropfen', aber auch schon 'armseliger, dummer Mensch'. — Südhess. I 1755/56; RhWB Rhein. VIII 1392; LothWB Lothr. 106 Dropp 2; ElsWB Els. II 763; Bad. I 568. | | Truppeⁿ [Trùpə Dü. K. Z. Hag.; Demin. Trìpələ, Trepələ Lutterb. Wittenh. Hüss. Katzent. Dü. U., Trìpərlə Bf.] m. Trupp, Haufen. Iʰ ha nit könneⁿ drzue kummeⁿ, s is e ganzeʳ T. Lüt drvor gstandeⁿ Dü. Iʰ ha n-e Trüppele Ërdbeereⁿ gfundeⁿ Hüss. Lue dört, an zëˡˡm Nästl hënkt noch e ganzˢ Trüppele Nusseⁿ! Ingenh. E Trüpperle Lüt, Nusseⁿ, Kirscheⁿ Bf. | | Tropf [Tròpf Banzenh. Co. Katzent. Mittl. Dü. Bf. Str. K. Z.; Tròp W.; Pl. Trèpf; Demin. Trèpflə Dü.] m. 1. armer, bemitleidenswerter Mensch. Das is e arms Tröpfle, s het keⁱⁿ Eltreⁿ meʰʳ, un die Lüt, wo s bi-n-iʰneⁿ is, luejeⁿ nit um s ʰerum Dü. Kinderlied: Du armer T., wi durs du mich, wi zittreⁿ dini Schënkl! Illk. 2. nichtswürdiger Kerl. Du bis en elënger T., dass d s weis! Brum. Das is e liedriger T.! Mittl. ‘Das ist e lichtsinniger Trop’ Dehli. JB. XI 49. 3. † Schlagfluss, Lähmung Geiler P. III 93. ‘Apoplexia der Schlag, der Tropf’ Gol. 318. — Basel 85. |
| | | | |