-pfuhlm.: 'Pfütze', -puhl, Dim. -pihlche, Pl. -pihlcher, s. PfWBPfuhl [verbr. NWPf]; vgl. PfWBDreckpfütze. E Sau wäljert sich om liebschde ime (in einem) D. erum [ KU-Schmittw/O]. Ich muß alle Dreckpihlcher selbscht austrele (austreten) 'alle Dreckarbeit selbst machen' [ KU-Bedb]. RhWBRhein. I 1449. —